Στοιχεία απολογισμού – κείμενο της συντονιστικής επιτροπής

Το κείμενο αυτό παρουσιάστηκε από τη συντονιστική επιτροπή στην αρχή της λαϊκής συνέλευσης την Τετάρτη 6 Ιουλίου.

 Το 48ωρο ψήφισης του μεσοπρόθεσμου προγράμματος και του εφαρμοστικού νόμου στις 28 και 29 Ιούνη αποτελεί ένα ορόσημο και ένα σημείο καμπής για το κίνημά μας, το οποίο χρειάζεται να απολογίσουμε προσεκτικά για να σχεδιάσουμε τα επόμενα βήματα. Ειδικότερα μάλιστα πρέπει να τονιστεί το μέγεθος και ο χαρακτήρας της πρωτοφανούς αστυνομικής αγριότητας εναντίον ειρηνικών διαδηλωτών, καθώς όσο περνούν οι μέρες τόσο τα κυρίαρχα ΜΜΕ διαστρεβλώνουν ωμά την πραγματικότητα μέσα από την “κουκουλολαγνεία” και το “πλήγμα στον τουρισμό που δέχτηκε η χώρα εξ’ αιτίας των διαδηλώσεων”..

α. Καταστολή

Σχεδιασμένη επιχείρηση εναντίον εσωτερικού εχθρού με σχέδιο τη διάλυσή του ( όπως εξηγείται σε πολλά βίντεομαρτυρία πρώην ταξίαρχου) Το διήμερο 28 και 29 Ιούνη, εκτός από τη 48ωρη Γενική απεργία που κήρυξαν ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ, ΠΑΜΕ και πρωτοβάθμια σωματεία, υπήρχαν μια σειρά από δράσεις στις οποίες καλούσε η Λαϊκή συνέλευση της πλατείας Συντάγματος, με αποκορύφωμα την περικύκλωση της Βουλής στις 29 Ιούνη. Την πρώτη μέρα, και ενώ η συγκέντρωση στο Σύνταγμα κυλούσε ειρηνικά, η ΕΛΑΣ ξεκίνησε έναν αμείλικτο χημικό πόλεμο γύρω στις 14.00, την ώρα που ξεκίνησε την επιχείρηση διάσωσης των νεοναζιστών παρακρατικών που βρίσκονταν σε καφέ της οδού Όθωνος (αυτό ακριβώς δείχνει και το βίντεο που πρόβαλε το ΑΛΤΕΡ). Η βροχή χημικών κράτησε μέχρι αργά το βράδυ, όμως η πλατεία εξακολουθούσε να είναι γεμάτη από κόσμο, νέους και μεγαλύτερους, γυναίκες και άντρες. Την επόμενη μέρα, και ενώ στη Βουλή ψηφιζόταν το μνημόνιο νο2, τα ΜΑΤ εντελώς απροκάλυπτα και χωρίς καμία αφορμή ξεκίνησαν την προσπάθεια εκκένωσης της πλατείας και εξαπέλυσαν έναν ανελέητο χημικό πόλεμο και ένα κυνηγητό διαδηλωτών σε όλη την Αθήνα.

Στόχος τους ήταν όχι μόνο η εκκένωση της πλατείας, όπως ήταν την πρώτη μέρα, αλλά η τρομοκράτηση και η απόπειρα διάλυσης του κόσμου, όπου κι αν αυτός βρισκόταν. Δεν ήθελαν δηλαδή να υπάρξει κανένα σημείο ανασυγκρότησης, όπως είδαμε την προηγούμενη μέρα, γι’ αυτό και κυνήγησαν διαδηλωτές μέχρι το Μοναστηράκι, το Γκάζι και την Ομόνοια. Δεκάδες είναι τα βίντεο όπου αποτυπώνεται ξεκάθαρα η εγκληματική δράση της ΕΛΑΣ. Ο δημοσιογράφος Μανώλης Κυπραίος έχασε ολοκληρωτικά την ακοή του (ενώ κάλυπτε την απεργία της 15ης Ιούνη) όταν έσκασε στοχευμένα δίπλα του χειροβομβίδα κρότου- λάμψης. Κατά το διήμερο 28-29/6 έγινε χρήση 2860 δακρυγόνων – ασφυξιογόνων, ενώ το “νορμάλ” είναι γύρω στα 100…

Πάνω από 800 ήταν οι τραυματίες, αρκετοί από αυτούς με σπασμένα κεφάλια, χέρια, πόδια καθώς και πολύς κόσμος με αναπνευστικά προβλήματα. Αρκετοί Φιλαδελφειώτες-Χαλκηδονιώτες χτυπήθηκαν και τραυματίστηκαν. Τα ΜΑΤ, δεν δίστασαν να πλήξουν με χημικά τα ιατρεία του Συντάγματος που παρείχαν πρώτες βοήθειες στα θύματα της αστυνομικής βίας. Ο αγωνιστης του Πολυτεχνείου Σήφης Καυκαλάς σύρθηκε ελεεινά στο δρόμο και χτυπήθηκε από τα ΜΑΤ , τα οποία την ίδια στιγμή προστάτευαν τους φίλους τους προβοκάτορες, συνδικαλιστές της ΕΘΕΛ. Με δυο λόγια: βρεθήκαμε αντιμέτωποι μ’ ένα αστυνομικό πογκρόμ, που παρόμοιό του έχει να συμβεί στην Ελλάδα πολλές δεκαετίες, θυμίζοντας τις πιο σκοτεινές εποχές της Ελληνικής ιστορίας.

β. Διατήρηση-επανακατάληψη της πλατείας: στιγμές αλληλεγγύης, θάρρους, αυταπάρνησης

Παρά το χημικό πόλεμο, που έκανε σχεδόν αδύνατη την παραμονή στο Σύνταγμα, η πλατεία δεν εκκενώθηκε ούτε για ένα λεπτό καμία από τις δύο μέρες. Όλος αυτός ο κόσμος έδωσε με αυταπάρνηση τη μάχη ενάντια στις αστυνομικές δυνάμεις για το δικαίωμά του να βρεθεί στην πλατεία Συντάγματος για να διαδηλώσει ενάντια σε μέτρα που του κλέβουν τη ζωή. Το απόγευμα της Τετάρτης, και ενώ οι συμμορίες των ΜΑΤ, των ομάδων ΔΙΑΣ και ΔΕΛΤΑ είχαν εξαπολύσει ένα ανθρωποκυνηγητό, χιλιάδες πολίτες έστηναν αυτοσχέδιες συνελεύσεις σε διάφορα σημεία της Αθήνας, συζητώντας για το πως θα επανακαταληφθεί η πλατεία (Μοναστηράκι, Καπνικαρέα, Γκάζι – που χτυπήθηκε από τη ΔΙΑΣ). Αργά το βράδυ τη νύχτα της Τετάρτης και ξημερώματα Πέμπτης, η πλατεία ήταν και πάλι γεμάτη, ύστερα από πορεία που ξεκίνησε από το Μοναστηράκι.

Η πλατεία κρατήθηκε, και την επόμενη μέρα πάνω από 10.000 βρεθήκαμε εκεί για να δείξουμε ότι το κίνημά μας ήρθε για να μείνει, ότι δεν θα φύγουμε μέχρι να φύγει όλο το σάπιο κατεστημένο και να πάρουμε τις ζωές μας στα χέρια μας. Το ίδιο μαζικές ήταν και όλες οι επόμενες μέρες στην πλατεία, το ίδιο και οι λαϊκές συνελεύσεις. Η κυβέρνηση νόμιζε ότι θα μας τρομοκρατήσει, όμως μας έχει πεισμώσει. Το μήνυμα που βγαίνει καθημερινά από το Σύνταγμα είναι ότι παρόλο που πέρασε το μεσοπρόθεσμο, εμείς είμαστε νικητές-τριες. Και αυτό γιατί μπορεί να χάσαμε τη μία μάχη, αλλά έχουμε κερδίσει πολύτιμες εμπειρίες, τη συλλογικότητα, την αυτοοργάνωση, την αλληλεγγύη, τη διαμόρφωση πολιτικής από τα κάτω από εμάς τους ίδιους, και άλλα πολλά όπλα που θα είναι πολύτιμα για να κερδίσουμε έναν πόλεμο που θα είναι μακρύς.

γ. Φιλαδέλφεια – Χαλκηδόνα

Έχουν πραγματοποιηθεί 3 λαϊκές συνελεύσεις με μέσο όρο πάνω από 200 άτομα εκ των οποίων η μια ήταν ημέρα λαϊκής διαβούλευσης για το χρέος. Η παρουσία μας στο Σύνταγμα είναι τακτική, ενώ η συνέλευσή μας είναι η μόνη λαϊκή συνέλευση με πανό-σημείο αναφοράς και συνάντησης στο Σύνταγμα. Αισθητή είναι επίσης η παρουσία μας στην πόλη με πανό, εξορμήσεις, αφισοκολλήσεις, μπλογκ, γκρουπ στο φέισμπουκ κλπ. Στις 27 Ιούνη πραγματοποιήσαμε πορεία με 250 άτομα, που σίγουρα μπορεί να θεωρηθεί επιτυχής ως προς την ανταπόκριση του κόσμου στο μήνυμα που ήθελε να μεταδώσει. Έχουμε συναντηθεί άνθρωποι διαφορετικών ιδεολογικών προελεύσεων, διαφορετικών ηλικιών, που είτε ήμασταν στο κίνημα, είτε ήμασταν απογοητευμένοι σπίτι μας ,με έναν κοινό ωστόσο σκοπό: να πάρουμε πίσω όσα μας ανήκουν. Ήρθαμε για να μείνουμε, το κίνημά μας έχει βάθος, έχει αντοχή και γι’ αυτό πρέπει να σχεδιάσουμε προσεκτικά τα επόμενα βήματα που θα μας βοηθήσουν να φέρουμε όσο το δυνατόν περισσότερους συμπολίτες κοντά μας, να κρατήσουμε ανοιχτό το μέτωπο ώστε να προετοιμαστούμε για τον επόμενο γύρο.

Το κίνημα που ξεκίνησε από την πλατεία Συντάγματος κι άρχισε να μεταδίδεται σ’όλες τις πλατείες της χώρας είναι ένα κίνημα που δεν μπορεί να σβήσει αλλά επιμένει και θα επιμένει, θ’αλλάζει μορφές και θα εξελίσσεται.Το ίδιο ισχύει και για την πλατεία Πατριάρχου.Αυτό που καταλάβαμε πολύ καλά στο Σύνταγμα είναι πως το μόνο που τους φοβίζει και μπορεί να χαλάσει τη χημεία της υποτιθέμενης «Δημοκρατίας» τους είναι η αλληλεγγύη μας, είναι το όλοι εμείς μαζί Μόνο έτσι, μόνο με το όλοι εμείς μαζί, η αγανάκτηση θα γίνει δράση κι όχι απελπισία.

Τίποτε δεν έχει τελειώσει, όλα συνεχίζονται! Τα μνημόνια και τα μεσοπρόθεσμά τους πρέπει να τ’ ακυρώσουμε στην πράξη!

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: